(( هو! هو!هو! پیش به سوی آبجو

برای شفا دادن قلبم، برای غرق کردن غم هایم.

باران شاید ببارد، باد شاید بوزد

و هنوز فرسنگ ها راه مانده که باید برم،

ولی زیر یک درخت بلند دراز می کشم،

و می گذارم که ابرها شناکنان بروند.  ))

جی. آر. آر. تالکین

ترجمه رضا علیزاده