مثل تمام خبرهای تلخ، بی موقع رسید:
احداث میانگذر تالاب انزلی قطعی شد.
به نظر می رسد در این گیر و دار انتخابات، وزارت راه و ترابری دولت فخیمه آقای احمدی نژاد اوضاع را مناسب دیده و سند مرگ زیباترین اکوسیستم فلات ایران را صادر کرده است. تصمیمی که اگر ننگین ترین حرکت تاریخ وزارت راه و ترابری نباشد بدون شک دردناک ترین آن است و این افتخار بار دیگر نصیب مردان مهرورز رئیس جمهور مدبر و عدالت خواه ما گشته است.
نمی خواهم تبعات تلخ این جاده جهنمی را بنویسم. آنان که می فهمند و می دانند گفته اند و نوشته اند و در آینده باز روح و غرورمان را خراش خواهند داد. من سودای دیگری دارم. می خواهم از بار عذاب خود بکاهم. می خواهم روزهای تلخ آینده اندک آسایشی داشته باشم. می خواهم حداکثر کاری که در توانم هست کرده باشم تا سالها بعد طعنه های فرزندان ام را راحت تر تحمل کنم. تصمیم گرفته ام رای بدهم.
برایم مهم نیست چه کسی رئیس جمهور می شود، فقط می خواهم این کابینه و این وزارت راه نباشد. نمی خواهم کسانی بیایند که متفاوت فکر کنند و همه ایران را به شادابی و زیبایی تالاب انزلی کنند. تنها می خواهم کسانی بیایند که کمتر لج بازی کنند. ذره ای فکر کنند و چند روز بعد را ببینند. کسانی که به خاطر خرده مسائلی که با کسان دیگر دارد، مادر طبیعت را هرجایی نکند.
خیالپرداز نیستم، آرزو و رویای متوقف کردن این بلا را ندارم. تنها می خواهم به سهم خود تلاش کنم تا چند روزی به این نگین کشورم و عصاره سبزی وطن ام مجال نفس کشیدن بدهم.
**خوب می دانم که این طرح قدمت طولانی دارد، خیلی بیشتر از 4 سال است. قبلی ها نمی دانستند یا اینکه حداقل هنوز نمی دانستند که این چه طاعونی است و وقتی فهمیدند، فهمیدند و کنارش گذاشتند. اما این آقایان می دانند، کامل و دقیق می دانند که در حال بنیان نهادن چه چیز هستند. به خوبی می دانند که در حال خیانت هستند، خیانت به ما، به فرزندان ما و به خاک ما.
