دلیل وجودی این نوشته قرارداد صادرات آب و گاز ایران به کویت و تاکید منوچهر متکی بر لزوم اجرای شدن هرچه سریع تر این قرارداد، است.
اصولا سیاست خارجه شباهت زیادی به عالم رفاقت دارد. خیلی زیاد. همان طور که در رفاقت بهتر است دنبال رفیق قوی، پولدار و خوشگل باشیم، در بین کشورهای خارجی هم کشورهای پولدار، قوی و خوش آب و هوا برای رابطه دوستی خیلی بهتر هستند.
البته اشاره شده است که مرام هم کلن چیز خوبی است و گل ها ، بلبل ها ، فحش ها و لگدهای فراوانی در ذات مرام مستتر است. اما خوب هر طور که حساب کنید مرام و پول یکی هستند و دوستی که همیشه ما را قهوه و Ice-pack میهمان کند، خیلی بامرام و بامعرفت است.
به قول فضلا دچار خلط مطلب شدیم ( راستش مفهوم این اصطلاح را نمی دانم. هوس کردم استفاده کنم تا یک نفر بامرام اظهار فضل کرده و تعداد نظرات را زیاد کند.) . پس قبول کردیم که مرام همان پول است و در سیاست خارجه کشوری بهتر است که بامرام و قوی باشد. بهترین مثال هم روابط برادرانه ایران و کویت است.
البته کشور دوست و برادر سابقا کشور ثروتمندی بود و سال 90 میلادی 700 میلیارد پس انداز بانکی در اروپا داشت که تمام این پول توسط آمریکای جهان خوار به زور و به اسم هزینه آزادسازی کویت چپاول شد، مشابه تمامی کشورهای قوی و برادر. در حال حاضر هم حساب بانکی امیر کویت چندان تعریفی ندارد و قسمت اعظم درآمد نفتی کویت صرف آبادانی آن و خرید تسلیحات نظامی از ترس یک کشور هسته ای مجهول می شود. واضح است که به زودی با آباد شدن و تمام شدن تسلیحات نظامی جهان، کشور دوست و برادر کویت تبدیل به یک رفیق پولدار می شود.
اما خوب همه چیز که پول نیست. کویت یک کشور برادر، قوی، پهناور و خوش آب و هوا است. لطفا نخندید. مطمئنا همه ما علاقه داریم به جای تحمل این زمستان سرد و پر بودن سدهای کشور از آب، در کویت بودیم و از هوای بهاری آنجا استفاده می کردیم. از این گذشته شنیده ام که شهرداری کویت از کسی حق تراکم نمی گیرد و آدم هرجا که دلش بخواهد می تواند خانه ویلایی بسازد بس که کویت پهناور است.
در مورد قدرت برادران کویتی باید بگم که اصولا کویت کشور قوی است برخلاف کشورهای ترسو و توطئه گری مثل آمریکا و فرانسه، چندتا تکواندوکار و بکسور مشتی دارد. همچنین کویت به ما ایرانی ها خیلی علاقه دارد. مثلا بعد از فرار طاغوت به امریکا ، کویت عزیز تلاش کرد اروپا ، امریکا ، شوروی و کشورهای عربی را مثلا خر کند و با حمایت از صدام حسین، دروازه های بهشت را به طور فوق العاده و ویژه برای ایرانیان باز کرده و موجبات رستگاری ما را فراهم کند. البته لطف کویت در حمایت کویت از صدام حسین تنها شامل 600 هزار شهید ایرانی نشد و باعث شد ملت ایران به خاطر هشت سال جنگ و دفاع مقدس به جز اجر اخروی، صاحب بدنی قوی و اندامی متناسب شوند، عین مردم کشور دوست و برادر کویت. همین طور این کار کویت در واقع کمک کرد تا ایران کاخ های طاغوتی که به اسم کارخانه به ملت بیچاره قالب شده بود را خراب کرده و از دست بقایای طاغوت و آمریکا راحت شود. در حقیقت این نشانه مرام و معرفت کویت بود که بدون اطلاع ما باعث قوی شدن ما شد.
سالها سیاست مدارها متوجه این محبت و لطف کویت نبودند و زیاد کویت را تحویل نمی گرفتند و البته کویت هم با شکسته نفسی و معرفت این چیزها را به روی ما نمی آورد. تا اینکه با انتصاب دکتر احمدی نژاد و به دلیل اینکه رئیس جمهور توانایی دیدن هاله نورانی را دارد، ایشان هنگام سفر مردمی به امارات از دور متوجه هاله نورانی محبت و مرام کویت شدند و با درایت و سرعت دکتر متکی را به کویت فرستادند. این وزیر خارجه با فکر هم سریعا کویت را سورپرایز کرد و بعد از کلی سلام و احوال پرسی و از این حرفها ، برای اینکه ملت ایران پس از سالها اندکی از خجالت کویت دربیایند و محبت های آنها را جبران کنند، ترتیب قرارداد صادرات گاز و آب خوزستان به کویت را دادند.
طبق شنیده ها مردم خوزستان خودشان پیشنهاد این قرارداد را به دکتر متکی داده اند و با وجود اینکه خیلی از آنها هنوز نمی دانند شیر آب چه شکلی است، تصمیم گرفتند مقداری از دیون ملت ایران به کویت عزیز را جبران کنند. آفرین.
در پایان باید اشاره کنم که قرار است جناب دکتر احمدی نژاد بعد از آب شدن برف فرودگاه، شخصا در کویت حاضر شده و قرارداد صادرات برق، بنزین، گازوئیل، نان، کالباس و آنفولانزای مرغی را امضاء کند.
